Varlığınla kâinatta hem neşe hem huzur vardı
Sen gittin ya ümmetlerin hem yetim hem öksüz kaldı
Yürekleri hiç sönmeyen alev alev hasret aldı
Yokluğunda Medine’yi, Medine’yi hüznün sardı
Gidişinle Ebubekir, Ömer, Osman çok ağladı
Bilal’in ezanları sensiz okuyamadı
Ehl-i Beyt’in, ashabların yüreğinden yara aldı
Yokluğunda Medine’yi, Medine’yi hüznün sardı