Abdullah Yalçın-Zemheri

Bir zemheri soğuğu alır da vurur beni
17’sinde ömrüm terk eyler gider beni
Seher vakti duanın çağrıldığı demlerde
Bir gözyaşı tufanı sellere atar beni

Kin kusan namlulardan kindar ölümler düşer
Kurşunlardan her biri alnımdan vurur beni
Bir ömre kaç ölüm, kaç tane hicret sığar
Varsın her biri tek tek yanına alsın beni

Sana Hasret gözlerde yaşların izi kalır
Kışta Güneş yazda buz güzde dert alır beni
Bir Kerbela yaşadık hala yanar içimiz
Şimdi hangi teselli sözler avutur beni

Bir ah sarmış dilleri kanatır dudakları
Damla Damla eritir derde gark eder beni
Ocakları söndüren bir Ocak ayazında
Tam 17 yerinde buzlar dondurur beni