Abdullah Yalçın-Gitsem

Sessizce seyredip koca alemi
Sinemde saklayıp her bir elemi
Ardından elime alıp kalemi
Bir veda mektubu yazıp ta gitsem

Hayaller giderken benden ırağa
Umutlar asmıştım düşen yaprağa
Kazmayı alıp ta vurup toprağa
Kendi mezarımı kazıp ta gitsem

Nedir bu kargaşa bu isyan nedir
İnsanlığı saran bu nisyan nedir
Sükût hem lisanda hem gönüldedir
Derin sessizliği bozup ta gitsem

Dönüşü ne mümkün bir kez gidenin
Kesilir bağları veda edenin
Her yandan sarılmış yorgun bedenim
Koca zincirini çözüp te gitsem

Şu deli dünyanın gayrı tadı yok
Çektiğim çilenin hüznün adı yok
Ruhun yaşamaya hiç muradı yok
Bedenimden ruhu söküp te gitsem

Yağmur yağmur gelen dertten usandım
Her sabah yeni bir hüzne uyandım
Eldeki kömürü elmasmış sandım
Cebimde ne varsa döküp te gitsem