Süleyman Şahintürk-Söylesene Bunlar Kimin Vergisi

Lâlelere, sümbüllere, güle bak, Söylesene, bunlar kimin vergisi?
Yağan kara, akan suya, göle bak, Söylesene, bunlar kimin vergisi?
Nasıl çıkar bu topraktan çiçekler? Nasıl uçar, kelebekler, böcekler?
Ya duygular, düşünceler, dilekler! Söylesene, bunlar kimin vergisi?
Nerden aldı, bu çiçekler bu rengi? Var mı söyle, bu âlemin bir dengi?
Kim sağlıyor böyle güzel âhengi? Söylesene, bunlar kimin vergisi?
Kim yarattı bu koskoca âlemi? Kim var etti, bu topraktan Âdem’i?
Var eden kim, yazmak için kalemi? Söylesene, bunlar kimin vergisi?
Şafak vakti, tan yerini ağartan, Gün batınca, gökyüzünü karartan,
Güz gelince, yaprakları sarartan; Söylesene, bunlar kimin vergisi?
Gökyüzünü yıldız yıldız donatmış, Yeryüzünü hikmet ile yaratmış,
Dereleri şırıl şırıl akıtmış; Söylesene, bunlar kimin vergisi?
Yeryüzünün tepesi, düzü var, Mevsimlerin baharı var, güzü var,
Her canlının kendine has yüzü var; Söylesene, bunlar kimin vergisi?
Görmek için yaratılmış göz bizde, Beş duyuyla donatılmış yüz bizde,
Edâ bizde, cilve bizde, naz bizde; Söylesene, bunlar kimin vergisi?
Vatan, deyip çizdiğimiz hudutlar, Gönüllerde tükenmeyen umutlar,
Gökyüzünde küme küme bulutlar; Söylesene, bunlar kimin vergisi?
Hayat güzel, zaman güzel, yıl güzel, Bizi dosta götürecek yol güzel,
Kalpte îman yerleşmişse kul güzel; Söylesene, bunlar kimin vergisi?
Ne mükemmel hârikalar sergisi!