İlâhî râh-i vasla kulları irşâd iden sensin
Gam-ı firkatden âzâd eyleyüp dil-şâd iden sensin

Zebûn-i mâsivâ olmak ne mihnetdir dil ü câna
Çü yokdur gayrıdan çâre yine imdâd iden sensin

Kiminin hâtırın lutfunla gül gibi şen eylersin
Kimin berg-i hazen-veş kahr ile ber-bâd iden sensin

Şu kim yâd ola senden nice yâd ide seni hergiz
Yine lutf u keremden bendegânı yâd iden sensin

Geçirdi mâh u sâli mihnet-i ‘aşkda pîr oldu
İlâhî rahm idüp Hakkı kulu âzâd iden sensin