Nûr-ı dìdem cân u dilden pend-i pîre tut sımâh
Olmasın mir’ât-ı kalbe tâ sivâdan ittisâh

Fass-ı esmâ-yı Hudâ’dır nüsha-i ümmü’l-kitâb
Levh-i dilde mâsivâ nakşın gerekmez intisâh

Âteş-i hicrân ile dil mülkünü kılma harâb
Mecma’u’l-bahreyne ir Hızr’ı bulup nûş it nukâh

Çün ezel ‘ahd eyledin kullukda sultân olasın
Cehd kıl tâ irmeye ‘ahd-i kadîme infisâh

Murg-ı zîrek dâm-ı sayyâd-ı hevâya düşmesin
Dâne-i âmâlinin zîrinde kurmuşdur fihâh

Gâfil olma dem-be-dem eyle tevâzu’da kıyâm
‘İllet-i kibr ile enfin bulmasın hîç intifâh

Ey Salâhî iktisâb-ı hoş-fi’âl ise murâd
Cümle ahlâk-ı zemâimden gerekdir insilâh