Dünyeye dil bağlama bu dehr-i fânî tiz geçer
Pîrlik vakti gelir bu nev-civânî tiz geçer

‘Âdetidir mâl u mülk ü bâğ u bostân-ı cihân
Bağları vîrân olur hem bağbânı tiz geçer

Ziynet-i dünyâya aldanup kibirden geçmeyen
Nâgehân rengi solar nâm u nişânı tiz geçer

Meyve vü ezhâr ile pür-ziynet olan bağçeler
Bâd u kahr ile döker evrâkı anı tiz geçer

Şem’ini leyl-i fenâda uyarıgör genc iken
Pîrlik vakt-i seherdir kim zamânı tiz geçer

Bülbül ü gül kûy-i bûyin bir’ki gün izhâr ider
Gırre olma rûy u bûy-i mihribânı tiz geçer

‘Âkile gafletle sağlıkdan helâki yeğ durur
Şeyhiyâ bil kadr-i vakti ‘ömr-i fânî tiz geçer