Ebabil’in dudağından düşen bir taş da ben olsam zulmün bağrını oyup da mazlumun gözyaşı olsam
Bir gül yangını sarınca İbrahim kokusu gelince karıncanın kararınca bin zerrede su ben olsam
****
Zalim zulme kalkışınca dostlar iman sınavında mağara bir ulvi yuva kapısında kıtmir olam
Bir gül yangını sarınca İbrahim kokusu gelince karıncanın kararınca bin zerrede su ben olsam