Gördüm bu vechin Hakk’ını ayne’l-yakîn yâ Hû derem
Ger sûfî lâ’dan dem vurur, ben her dem illâ Hû derem

Ben mâsivallâhı koyup geçtim bu kâlin hâline
Ayne’l-yakîn gördüm ayân Hakk’ı kim illâ Hû derem

Hem âşıkın mâşukuyam, aşkında benden özge yok
Kürsî vü arşa müstevî her şeyde illâ Hû derem

Hem zâkirin zikri benem, hem şâkirin şükrü benem
Hem sûfînin fikri benem, kalbinde illâ Hû derem

Ey sûfiyân ey câhilân laf urma Hakk’ı bilmeden
Men pehlevân-ı vahdetem hem tîgam illâ Hû derem

Men Şemseddîn’em doğmuşam her dilberin vechinde kim
Hakk’ı ayân görenlerin aynında illâ Hû derem