Tahtadan yapılmış bir uzun kutu
Baş tarafı geniş, ayak ucu dar.
Çakanlar bilir ki,bu boş tabutu,
Yarın kendileri dolduracaklar.
****
Her yanında küçülen bir oda gibi,
Duvarlar yanaşmış,tavan alçalmış
Sanki bir taş bebek kutuda gibi,
Hayalim,içinde uzanmış kalmış
****
Cılız vücuduma tam görünse de
İçim,bu dar yere sığılmaz diyor.
Geride kalanlar hep dövünse de
İnsan birer birer yine giriyor
****
Ölenler yeniden doğarmış; gerçek!
Tabut değil ki bu, bir tahta kundak.
Bu ağır hediye kime gidecek,
Çakılır çakılmaz üstüne kapak?