Aceb nâzük beden bir hoşça kuşsun
İçin fısk ü fesâd zâhirde hoşsun
Cihânın ilmin öğrendin amel yok
Kitâbın kanlısın yüklenmiş gûş’sun
Dışın bir cübbe vü destâr olubdur
Dirîgâ aşk-ı Hak’dan içi boşsun
Eğer var ise hâlin ahî söyle
Ne hâsıl çok işitmişsin demişsin
Nühâs etmiş dilin dünya hevâsı
Sanırsın sen seni altun gümüşsün
Ne sûd eyler gönlünde olmayınca
Tutalım dürr-i meknûn söylemişsin
Eriş mürşide Seyfi puhte ol var
Eğer pîr isen bir ham yemişsin