Cânları hasret oduna yandırır
Ayrılık âh ayrılık vâh ayrılık
Lezzetinden âlemin usandırır
Ayrılık âh ayrılık vâh ayrılık

Görmez eder ağlamakdan gözleri
Hem sarartır soldurur gül yüzleri
Karagû eyler nice gündüzleri
Ayrılık âh ayrılık vâh ayrılık

Ayrılık olur sefâ yolunda sed
Nâr-ı hiçre yakmagıl yâ Rab meded
Tamu odundan eşeddürür eşed
Ayrılık âh ayrılık vâh ayrılık

Yandırub pervâneyi süzan eder
Bülbülü şûrîde-i nâlân eder
Dilleri ma’mûr iken vîrân eder
Ayrılık âh ayrılık vâh ayrılık