Bir kimse aceb yok mu ki ana sînemi yârem
Şerh ede ana hâlimi sînemdeki yârem
Ol şevk ile ki, cân-u dili pür taleb olsa
Dise ne zaman ağıra işbu dil-i kârem
Çün nefsini bilen kişi Allâh’ı bilürmüş
Bu mânâya yok bende ilâcım nola çârem
Terkeylese hem âr ile nâmûsunu ol er
Ol şevk ile ki cân-u dili pür taleb olsa
Derdsizlere diken görünür gerçi Niyâzî
Pervâneye öd, bülbüle dâim gül-i zârem