Gayri anlatılmaz bu savaş bence,
dağ taş konuşmuştu kendi dilince;
“hücum» diye bir ses duydum ilk önce,
sonra “Allah, Allah” dedi Mehmed’im…
****
Ne ana, ne sıla, ne yar hayali,
bir gör Mehmet’teki kükremiş hâli,
kırpmadı gözünü, yağmur misâli;
mermi yedi, havan yedi Mehmed’im…
****
Bu öyle bir îman, öyle cehid ki,
secde eder cümle canlı ve bitki,
bir Temmuz akşamı, Allah şahid ki;
şaha kalkmış vatan idi Mehmed’im…
****
Tepeler… kan, barut dolu tepeler,
süngü süngü, namlu namlu tepeler,
en önde fırladı dedi: «bu sefer;
yıkam bu ateşten seddi» Mehmed’im…
****
Bir mermi göğsünü dağıtmış diye,
mümkün mü tâlihe Mehmed baş eğe?
meydan okur gibi kahpe feleğe,
devrilirken gülümsedi Mehmed’im…
****
Bu akşam yıldızlar sararmış gibi,
tepeler titreşir hava kış gibi;
bir dağın sırtında dağ varmış gibi
omuzlamış bir Mehmed’i Mehmed’im…