Bu cihana gelmeden
Bir ulu sultan idim
Ten suret bağlanmadan
Can içinde can idim

Cana ten oldu suret
Ademe oldu bu ad
Bu ad ve san yok iken
Derya ve umman idim

İçim dışım nur idi
Nur ile mamur idi
Durduğum yer tur idi
Musa’ya hemrah idim

Can oldu bana hicab
Can yüzünde ten nikab
Bu hicabım yok iken
Suret-i rahman idim

Bu yer bu gök olmadan
Can bu tene dolmadan
O dem cevap gelmeden
İsmimle Süphan idim

Yoldaş oldum ademe
Doldum cümle aleme
Bu adem suretinde
Sırr ile pinhan idim

Leyfse-i fiddar yoğ idi
Gayrı deyyar yoğ idi
Nutk-u güftar yoğ idi
Yer ile yeksan idim

Gah ibret idim gözde
Gah hüsn idim hub yüzde
Gah oldu kim hatt-u hal
Zülfü perişan idim

Gahi eyyüp olmuşum
Derde sabır kılmışım
Gah oldu Mustafa’ya
Delil-i bürhan idim

Mecnun oldum bir zaman
Leylayı gördüm ayan
Gah oldu bu meydanda
Rüstem-i destan idim

Kaf dağında bir zaman
Gurbete düşmüş idim
Ben bunda ki gelmişem
Ezeli o’nda idim

Sad hezaran donum var
KAYGUSUZ ABDAL gibi
Bağdat’ta Mansur ile
Menşur olan ben idim