Hira Mağarası’nda
Düşündüğü bir gündü
Muhammed’in yanına
Gökten Cebrail indi.

Kuvvetle sıktı O’nu
İnciden kanadıyla.
“Oku!” dedi Cebrail,
“Oku Allah adıyla.”

“Okuma bilmem!” dedi,
Kesilerek nefesi.
Çınladı mağarada
Cebrail’in gür sesi:
“Allah adıyla oku.”

Titremede Muhammed.
Ne yaman bir işti bu,
Medet Allah’ım medet!
Üçüncüde Muhammed
Tekrarladı bu sözü.
“Oku Allah adıyla.”
Ateş gibiydi yüzü.

“Ya Muhammed Allah’ın
Son elçisi sen oldun.
Gonca güldün dünyaya,
Âleme gülşen oldun!”
“Allah adıyla oku.”