Derd ehli olan sanma ki dermâna irişmez
‘Aşk ehli olan sanma ki Rahmân’a irişmez

Derdi talebe düşmeyen âdem bu cihânda
Dünyâ dolu Lokmân ise Lokmân’a irişmez

İç şerbet-i irşâd bugün mürşid elinden
Bu şerbeti nûş itmeyen ‘irfâna irişmez

Bir söyletire râst gelüp söyledi tûtî
Vay ol kişiye kâmil-i insâna irişmez

Cân u ten iki berzahıdır sâlik olanın
Berzahda kalan menzil-i cânâna irişmez

Sarpdır yolu matlûbun anı sanma sen âsân
Kırk yıl yürüyüp değmesi pâyâna irişmez

Hizmetde bugün kim ki kusûr eyleye yarın
Dîvân-ı tecellîde o sultâna irişmez

Her kimde kadem olmaya himmet cihetinden
Hakkı bir ayak pâye-i merdâna irişmez