Bir âteş yandı cânımda
N’etdinse sen etdin gönül
Te’siri var îmânımda
N’etdinse sen etdin gönül

Beni saldın bu sevdâya
Perde çekdin dilârâya
Şekvâ eylerem Mevlâ’ya
N’etdinse sen etdin gönül

Mey-i vahdetden içirdin
İki âlemden geçirdin
Aklım başımdan uçurdun
Netdinse sen etdin gönül

Orucumuz demhânede
İftarımız meyhânede
Bayramımız büthânede
N’etdinse sen etdin gönül

Meykedeye verdim revân
İster beni pîr-i mugân
Doldu kalbe nûr-i îmân
N’etdinse sen etdin gönül

İşretgehe basdım kadem
Mey nûş ederim dem-be-dem
Nâmus-u âr oldu adem
N’etdinse sen etdin gönül

Bu yolumuz Hak yoludur
Pîrimiz Hakkâ Velîdir
Himmeti arşdan âlîdir
N’etdinse sen etdin ey gönül

LUTFÎ okur ders-i aref
Meyhânededir bu şeref
Esrâr-ı tevhîd her taref
N’etdinse sen etdin gönül