Ka’r-i derûnumda deryâ-yı derdim

Nice bin sefine gark oldu gitdi

Gülistân-ı dilden döküldü derdim

Hâl-i perîşânım fark oldu gitdi

Bu zulm ü zillete dağlar dayanmaz

Ehl-i gaflet bu gafletden uyanmaz

Gayretsiz milletin çırağı yanmaz

Cihân baştan başa hark oldu gitdi

Seyf-i izzet düşdü erler elinden

Himmetin kemeri düşdü belinden

Bülbüller ayrıldı seher gülünden

Seâdet güneşi berk oldu gitdi

Ner-arslanlar yer-be-yerîn kurudu

Erenler kolları yerde çürüdü

Şarkı garbı bütün zulmet bürüdü
Ehl-i imân olan mahvoldu gitdi

Kerem-i Kerîm’den ümîd kesilmez

Îmân İslâm gālib olur basılmaz

LUTFİYA cündu’llah mutlak bozulmaz
Adüvvu’llah olan şak oldu gitdi