Muhabbetden dil alursa nevâyı Bırakır cân-gâhından mâsivâyı

Muhabbet neş’e-i kevser-i cândır Muhabbet bir hayât-ı câvidândır

Muhabbetdir nebîler başına tâc Muhabbet evliyâya râh-i minhâc

Muhabbet âşıkāna bâl ü perdir Seâdetden hidâyetden eserdir

Muhabbet bâdesi bezm-i ezelden Müheyyâ oldu emr-i Lem-yezel’den

Muhabbetdir hayât-ı rûh-i âlem Muhabbet bahrine gark oldu Adem

Bırakdı cennet-i aʻlâyı elden Huda’ya âşık oldu cân u dilden

Muhabbet Adem’i aldı cinândan Çıkardı anı mülk-i câvidândan

Serendib dağına indirdi anı Gözünden sel edip âb-ı revânı

Muhabbet zevrakına bindi Âdem Muhabbet bahrini gezdi dem-â-dem

Muhabbet zevrak-ı nûr-rahmet oldu Muhabbetle Muhammed’ini buldu

Düşüp cân-gâhına nâr-ı muhabbet Girüp dîdesine nûr-i muhabbet

Dutup sahrâları feryâd u âhı Bula esrâr-ı hikmetin kemâhî

Habîbu’llah Muhammed’i arardı Kamu gördüğü eşyâdan sorardı

Muhammed yâd olunca bûy-i Rahmân Dolardı kalbine esrâr-ı Mennân

Cemâlinde idi nûr-i Muhammed Bilürdi nûr-i Hak’dır rûh-i Ahmed

Muhammed’le bula derdine dermân Muhammed’le ala afvine fermân

Kamu âlemleri halketdi Mevlâ Muhammed hurmetine Hak Teâlâ

Bilür hazret-i Adem kıymetini Taşırdı cân ile muhabbetini

Kuyûd-i mâsivâdan uryân oldu Muhammed vuslatına giryân oldu

Muhammed ile bula Hakk’a vuslat Muhabbetine eyledi muhabbet

Ne kadar enbiyâ ki geldi akdem Muhabbet-i Muhammed’dir mukaddem

Derûn-i dillerinde hubb-i Ahmed Nazar-gâhları mir’ât-ı Muhammed

Hudâ halk eyledi ervâhlarını Münevver eyledi eşbâhlarını

Muhammed’in nûrudur yüzlerinde Muhabbet-i Muhammed sözlerinde

Muhammed ile buldular nübüvvet Muhammed’dir tulu’gâh-ı risâlet

MUHAMMED LUTFÎ’yi n’olur ki yâ Rab Muhammed kurbine eyle mukarreb

Salâtu’llâhi selâmün aleyhim Ve alâ âlihim ve ashâbihim