Yâ Rab nefsim bilmez idi ne zikrî ne muhabbeti
Gaflete dalmıştı her an Sana şükrü terk etmişti
Dünyayı mesken sanarak unutmuştu ahireti
Şeyh Muta’ya el verdim de onunla kendine geldi

Resulullah’ın yolunu onunla tuttuk candan
Feda eyledi ümmete güzel kalbini her an
Şifa eyle Rabbim O’na ömür gitsin bu candan
Rabbim daim eyle onu ayırma başımızdan

Ateş misali günahlar dört yanı sarar iken
Bir el uzandı elime isyana düşer iken
Ahir zaman fitneleri pusuda yatar iken
Derman oldun Şeyhim Muta ruhum çaresiz iken

Temennimiz Kadir Mevlam saadete erelim
Yüzleri aklardan olup huzuruna gelelim
Son nefesi hak yolunda iman ile verelim
Nebilerle Sıddıklarla Cennet’ine girelim