Gel ey gurbet diyârında esir olup kalan insan
Gel ey Dünya harâbında yatıp gafil olan insan

Gözün aç perdeyi kaldır duracak yer mi gör Dünya
Kati mecnun durur buna gönül verip duran insan

Kafeste tutiye sükker verirler hiç karar etmez
Aceb niçün karar eder bu zindâna giren insan

Ne müşkül hâl olur gaflette yatıp hiç uyanmayıp
Ölüm vaktinde Azrâil gelince uyanan insan

Kararmış kalbin ey gaafil nasihat neylesin sana
Hacarden katıdır kalbi öğüt kâr etmeyen insan

Bu derdin çâresin bul sen elinde var iken fırsat
Ne ıssı sonra âh u zâr edüp hayfâ diyen insan

Niyâzî bu öğüdü sen ver evvel kendi nefsine
Değil gayriye andan kim tuta her işiten insan