Hep güzeller arasında buldu hüsnün çok revâç,
Cem olup aşıklar bir bir sana eyler ihtiyâç.

Ey aşk, ey aşk, ey aşk…

Hüsn içinde bu ne şahlıktır ki şâhân-ı cihaan,
Can verirler yoluna ya kanda kaldı taht u tâç.

Ey aşk, ey aşk, ey aşk…

Nice zahmetler çekip üftâdeler vaslın umup,
Akibet dermân yerine derdini kıldı ilâç.

Ey aşk, ey aşk, ey aşk…

Nimeti vaslın atâ kılsan n’olur âşıklara,
Hân-ı fazlından ne gider doysalar eğer cümle âç.

Ey aşk, ey aşk, ey aşk…

Ey Niyâzî eremezsin ölmeyince vuslata,
Adet oldur Yâr ilinde can alırlar hüsne harç.

Ey aşk, ey aşk, ey aşk…