Can yine bülbül oldu hâr açılıp gül oldu
Göz kulak oldu hep bir her ne ki vâr ol oldu

Uyandı çün nâr‐ı aşk kaynadı ebhâr‐ı aşk
Her yanaya çağlayıp aktı gözüm sel oldu

Gönül ol bahre daldı dilim tutuldu kaldı
Girdim anın zikrine azalarım dil oldu

Ferhad bugün ben oldum varlık dağını deldim
Şirin’ime varmaya her cânibim yol oldu

Geç ak ile karadan halkı bırak aradan
Niyâzî dön buradan durma sana gel oldu