Bahr içinde katreyim bahr oldu hayrân bana
Ferş içinde zerreyim arş oldu seyrân bana

Dost göründü çün ayân kalmadı bir şey nihân
Tûfân olursa cihân bir katre tufân bana

Sûrette nem var benim sîrettedir ma’denim
Kopsa kıyâmet bugün gelmez perişân bana

Kaf‐ı dil Ankasıyım sırrın âşinâsıyım
Endişeler hâsıyım ad oldu insân bana

Niyâzî’nin dilinden Yûnus dur söyleyen
Herkese çü can gerek Yûnus dur can bana