Gönül mestânedir şimdi ne în bilir ne ân bilir
Nazar hâle ider ammâ dehân bilir lisân bilir

İder zülf-i perîşânı dil-i ‘âşıkları berdâr
Cemâlinde olan ebrû kemân bilir nişân bilir

O nûr-ı levh-i mahfûzu bilem dersen nazar eyle
Ruh-ı dilber ana mir`ât ‘ayân bilir beyân bilir

Eğer seba’l-mesânîden habredârsan gönül hakkâ
İder mihrâb cemâlini cinân bilir cenân bilir

Nasûhî’ye ider tahsîn zamâne şâ’iri el-hak
Hemân mahbûb görür ancak ne în bilir ne ân bilir