Bir dilrubânın mecnûnuyum ben, divânelikte, iştihârım var!
Çün tâ ezelden aşıkım ona, özrü aşk ile i’tirazım var!
Firkat azabı uşşaka güçtür, kalmadı sabra tâkatim her giz,
Oldum muazzeb ol azab ile, vasl-i dildâra intizarım var!
İ’tizar taşın dâimâ zâhid durmayıp atar ebsem olmaz hiç,
Gün be gün derdim artar eksilmez, içimde yanar gizli nâ- rım var!
Her derde vardır derman cihanda, bu derde lâkin derman bulunmaz,
Derd imiş ancak onun devâsı, gönlümde derd-i aşk-ı yârim var!
Kuddûsî şükredib der ki dâimâ, neyleyim ğayrı yâr-i ğârım var!