Düşüp sevdâna dilden mâsivâyı silmişim ey dost!
Seni alıp kamu varlığımı vermişem ey dost!
Belâ-yı firkatinle nice demdir mübtelâ idim,
Bihamdillah visâlin îydine pes ermişem ey dost!
Cihânın nimetinden bana yeğdir senin aşkın,
Ki rûyin hüsnünü mir’ât-ı dilde görmüşüm ey dost!
Senin aşkınla eynime melâmet hırkasın geydim,
Çalûben şişe-i ârı yere hem kırmışım ey dost!
Benim adımı Kuddûsî dedin uşşâkın içinde,
Onların zümresine fazlın ile girmişim ey dost!