Tövbedir pîşe-i ‘ilm ü a’mâl
Tövbekâr ol yürü itme ihmâl

Tövbenin gel berü duy lezzetini
Hakk’ın istersen eğer rahmetini

Tövbe bil her kişiye oldu zahîr
Mağfiret eyler anı Rabb-i Kadîr

Tövbeye kim ki gelir ‘âkil odur
İtmeyen tövbe bu dem câhil odur

Tövbe kıl Hazret-i Âdem gibi ol
Diler isen bulasın vasla vüsûl

Tövbe bir tâ’at-i Hakk’dır ki anı
Virdi her mü’min-i hâssına ganî

Tövbe ile yürüyen subh u mesâ
Yüzü nûrun gözedir şems-i duhâ

Tövbe şehrinde idenler mesken
Tâ’ate hâzır olurlar erken

Tövbe gülzârına bülbül olagör
Gül-i îmân-ı ter anda bulagör

Tövbe râhına olan sâlikler
Oldu dârına olar mâlikler

Tövbe her ‘âbide lâzım evvel
Olmaya anın işi tâ mühmel

Tövbeyi itse mukaddem bir gün
Andan olsa o kul olmaz mahzûn

Tövbede hâlet-i ‘aşkın eseri
Var bilir anı bilenler haberi

Tövbe yazısına uran kademi
‘Aynına almaz o mülk-i ‘ademi

Tövbeden olma ırak ey ‘âşık
Yürü ‘aşk ile vâr ol sen sâdık

Tövbe câmını içenler bî-rayb
Göreler n’eydiğini ‘âlem-i gayb

Tövbe bezmi durur ol meclis-i hâss
İrişen ana olur anda halâs

Tövbe beytinde otur bî-pervâ
İde hizmet sana tâ arz u semâ

Tövbe hısnında olanlar kâim
‘İyş u ‘işretde olurlar dâim

Tövbe kalkanı gerek îmâna
İrmeye darb-ı yed-i ‘isyâna

Tövbe âlât gerek elde müdâm
İde ol def’-i mazarrât-ı ‘avâm

Tövbe ceyşini iden zâta refík
Ola vâsi’ ana her emr-i mazîk

Tövbe cündi olıcak sana sipâh
Olmaz a’zâ-yı vücûdunda günâh

Tövbe habline uranlar eli berk
Hakk’dan ayruğu iderler kamu terk

Tövbe bâbında olan sâil-i Hakk
İrişir anda murâda mutlak

Tövbe hayline olanlar serdâr
Göreler rû-yi rızâ-yı Gaffâr

Tövbe işine idenler ta’cîl
Anlara hizmet ider bil Cibrîl

Tövbe hadîsine uyan erbâb
Perdesiz dilde görürler mehtâb

Tövbeye Gurbî gelüp mâil ol
Hak resûlün sözüne kâil ol