Aşkını verdi bize,
Çün Şeh-i Hûbânımız!
Çengeli gönlümüze
Takdı o Sultanımız!

Vermedi her giz amân,
Aldı cezbetti hemân,
Yandı kamu cism ü cân;
Kalmadı hiç sânımız!

Varımızı târumâr
Etti gelip aşk-ı yâr,
Kıldı bizi bahtiyâr;
Mürtefi’ oldu şânımız!

Aşka eden iktida,
Dosta eder can fedâ,
Bil ki bizim zâhidā,
Böyledir erkânımız!

Nimet-i zîbâ bu aşk,
Devlet-i uzmâ bu aşk,
Mansıb-ı a’la bu aşk;
Verdi bize Hânımız!

Derdlere dermân bu aşk,
Hastaya Lokman bu aşk,
Her dem her an bu aşk;
Huccet ü bürhânımız!

Sâlike rehber bu aşk,
Mürşid-i ekber bu aşk,
Şeyhi henüz der bu aşk;
Sâkî-yi atşânımız!

Aşksız olan hâr durur,
Gâfil ü ebter durur,
Nefsine çâker durur;
Münkir ü düşmanımız!

Her kime kim aşk gelir,
Varını komaz alır,
Tanrı’yı vâhid bilir;
Zümre-yi mestânımız!

Eyleme Kuddûsîya,
Kendini aşktan cüdâ,
İşte heman ki sana;
Aşk vere Mennânımız!