Uyan gafletden ey gâfil namâzın vakti geç kaldı
Kulak tut cân ile dinle niyâzın vakti geç kaldı

Dedim sana inanmazsın unutdun ahd ü peymânı
Emîr-i hac gitdi sen kaldın Hicâz’ın vakti geç kaldı

Hevâ içinde sen ömrün geçirdin bilmedin kadrin
Mürebbin yok geçemezsin sırâtın vakti geç kaldı

Sana arz itdiğim ma’nâ kelâmullah içindedir
Şeyâtîne uyup yatma salâtın vakti geç kaldı

Vehâbî derdmend miskîn hitâbı nefsine eyle
Yüzün döndürme sen farzdan nisâbın vakti geç kaldı