Amân Allahım amân
Hükmündedir kün fe kân
Göster bana bir dermân
İhsân eyle yâ Rahmân

Mahfî değil noksânım
Hep âşikâr isyânım
Suçlu kula gufrânım
İhsân eyle yâ Rahmân

Tevhîdi arayup bulan
Dü cihândan el yuyan
Gözüme idüp ‘ıyân
İhsân eyle yâ Rahmân

Geçüp cümle menâzil
Hakk katında var yazıl
Mevtim olıcak nâzil
İhsân eyle yâ Rahmân

Seni cândan sevenler
Bin cân virdi erenler
Doğru yolu soranlar
İhsân eyle yâ Rahmân

Tevhîd iden hakkânî
Raûfî’nin öz cânı
Tekmîl olur noksânı
İhsân eyle yâ Rahmân