Hey yol erkân kardaşları
Sizin olsun bu yol erkân
Ben bir aceb derde düşdüm

Bulunmaya gibi dermân

Dostun tecellîsi yetdi
Hep gönül mülkünü tutdu
Benden benliğim mahvetdi
Ne eşkâl kaldı ne elvân

Herbir kılım bir göz oldu
İçim dışım hep bozuldu
Ålem cümle düpdüz oldu
Ne yadlı kaldı ne yaman

Bütün dünya tenim oldu
Sekiz cennet cânım oldu
Ben sırrın sır da benim oldu
Gizli sırlar oldu ıyân

Dost bana sundu bir dolu
İçdim anı oldum deli
Kimsenin ben değilim kulu
Şimdi sultan oldum sultân

Beni bulmak isteyenler
Sırrı duymak isteyenler
Kendi şehrinizde yoklan
Gönüllerdir bana mekân

Seyyid Nizâm Oğlu dedem
Gördü işte sandı âdem
Yüzbin türlü hırkası var
Gâh bundan bakar gâh andan