Evvel oldun, sonda geldin, varlığın tek mihrisin!
Her nebî bir nehre benzer, Sen nübüvvet bahrisin!
Sen nübüvvet bahrisin!
Sen nübüvvet bahrisin!

Burda zemzem, orda Kevser, ellerinden çağlıyor,
Parmağından aktı şerbet, câna cennet nehrisin!
câna cennet nehrisin!
câna cennet nehrisin!

Sen ki ümmî bir yetimsin, tek mürebbî Hak Sana!
Sende irfan, Sende hikmet, mârifetler şehrisin!
Mârifetler şehrisin!
Mârifetler şehrisin!

Sırr-ı hilkatsin Efendim, Hâlik’ın mahbûbusun,
Yerlerin hem göklerin, Sen kâinâtın fahrisin!
Kâinâtın fahrisin!
Kâinâtın fahrisin!

Sen’dedir esrârı aşkın, Sen’de vuslat gizlidir,
Âşikârın sırrısın hem, hem de sırlar cehrisin!
Hem de sırlar cehrisin!
Hem de sırlar cehrisin!

Rahmeten li’l-âleminsin, şefkatin çok ümmete,
Şirkin, ancak, mahvısın; zulmün, nifâkın kahrısın!
Ehl-i zulmün kahrısın!
Ehl-i zulmün kahrısın!

Düşmesin gayyâya Tâlî, yâ Rasûlâllah medet,
Tut elimden, hem nübüvvet hem şefâat mührüsün!
Sen şefâat mührüsün!
Hak şefâat mührüsün !