Sundu kadehi sâkî-i peymâne-i ihlâs
Mest itdi bizi bâde-i meyhâne-i ihlâs

Sâf oldu gönül âyînesi cümle kederden
Dil ‘aşkı ile olalı kâşâne-i ihlâs

Vasfını kemâl üzre bize eyledi izhâr
Zülfünü mutarrâ ideli şâne-i ihlâs

Yanarsa cihân halkı kamu kılca kayırmaz
Şem’ine olan ‘aşk ile pervâne-i ihlâs

Ey sôfî halâs istersen dest-i riyâdan
Gel bekle müebbed der-i humhâne-i ihlâs

Yokluk mu görür iki cihânda dil-i ‘âşık
Çün kenze mahal oldu o vîrâne-i ihlâs

Gavvâs oluben ‘ilm-i ledünn bahrine Nûrî
Bir demde çıkardı nice dürdâne-i ihlâs