Hezâr kufl der-i dilde gerçi câ eyler
Kilîd-i ‘aşkı takeb kıl kamuyu “lâ” eyler

Kasâvet itme eğer olsa dil katı pûlâd
Ki ‘aşk saykalı mir`âtı pür-safâ eyler

Ölüp mezara girip terk idende yârânı
Ol mâr u mûru sana ‘aşk hoş-likâ eyler

Bu kabr-i tende hem ol ‘aşk mûnis olsa sana
Demâdem ol ne hayâlât-ı dilrübâ eyler

Serâya cân virir ol ‘aşk u hâce ‘ıyş eyler
Çü hâce hâk olur andan yine serâ eyler

Eğerçi sûreti tahte’t-türâb olur hufte
Zamîr-i âgehi hoş meyl-i Kibriyâ eyler

O hâce gitdi bu sûret-perest olan gözden
O cân gören göze tebdîl-i nev-kabâ eyler

Cihâna hor nazar itme ki fânîdir bu cihân
Bunu o cân-ı cihân ‘âlem-i bekâ eyler

Lisân-ı kâl ile zikretme Hakk’ı ey Hakkı
Ki ‘aşk-ı hâl ile hem zikr ü hem senâ eyler