Nesl-i Resul şehid oldu, Kerbela hep kan ağlar.
Âlemler figanla doldu, gül ağlar, gülistan ağlar.
Âlemler figanla doldu, Fatıma kabirde ağlar.
****
Sular çekilip kayboldu, çocuklar gül gibi soldu.
Faruki’m hep ağlar oldu, yerle gök her zaman ağlar.
****
O susuz, ıssız çöllerde, kimsesiz gurbet ellerde.
Destan oldu gönüllerde, bu vahşete cihan ağlar.
****
Matem tutar dağlar taşlar, akar gözler hep yaşlar.
Figan eder uçan kuşlar, Hüseyin’e âşıklar ağlar.
****
Katletmek nesl-i Resul’ü, koparmak o canı gülü.
Farukim sever Resul’ü, gece gündüz yanar ağlar.
****
Hüseyin nur-u Hüdadır, hem seyyid-i şühedadır.
Ruhumuz ona fedadır, o cana tüm cihan ağlar.
****
Faruki’yiz zikrederiz, Hüseyin’in izindeyiz.
Ehlibeyt’in izindeyiz, o güle Faruki’m ağlar.
****
Hüseyin’e yanmak için, ona âşık olan gelsin.
Yezitleri yıkmak için, Ehlibeyt’i seven gelsin.
Hüseyin’i seven gelsin, Fatıma’yı seven gelsin.