Üç kıt’ayı titretti asırlarca nidâmız!
Gök kubbeyi çınlattı ezanlarla sadâmız!

Sultân idi İstanbul’a sultân olan ancak,
Baştan başa garb âlemi pejmürde gedâmız!

Gerdânı cihânın, güzel İstanbul’umuz, bak,
Tezyînini Osmanlı’ya lutfetti Hüdâ’mız!

Her fende var İstanbul’a mahsus birer üslûp,
Merdâne ve mestâne ve şâhâne edâmız!

Milletleri mâmûr edip âbâd ediyorduk,
Bin şevk ile gündüz-gece hizmetti gıdâmız!

Her semti benim mührüme etmekte şehâdet,
İstanbul’u hem biz koruruz hem şühedâmız!

Bir gün ölerek ayrılırız sanmasın âlem;
Sor serviye, tâ haşre kadar burda müdâmız!

Tâlî, nebevî müjdedir, ecdattan emânet,
İstanbul’a, yoktur bu cihân içre vedâmız!