Adl-i Mutlak Rabbim’in devrân eden icrâ günü…
Nûh’a tûfandan halâs, mü’minlerin büşrâ günü…

Yol verir mazlûma deryâ, kan olur zâlimlere,
Tûr’a Mûsâ, Arş’a Reyhâneyn için mecrâ günü…

Âdem’in, İbrâhim’in, hem Yûnus’un, hem Eyyub’un
Affolup, âteşten âzâd, pür şifâ, ibrâ günü…

Onda gerçekleşti, peydâ oldu birçok mûcize…
On Muharrem, enbiyânın âdetâ şûrâ günü…

Bir tedâvül içredir, dünyâda ikbal takvimi,
Dem gelir Dâvud güler, bir dem olur Kisrâ günü!

Bekliyorlarmış kıyâmet, on Muharrem’dir diye,
Altı yüz seksende kopmuş, âlemin kübrâ günü…

Kalbi dostun sayma şayet hasmın emrindeyse kol,
Ehl-i fıskın izdiham, insanlığın ücrâ günü…

Cümle İslâm ehli sâim, değmesin vicdâna su,
Ehl-i beytin çölde geçmiştir susuz, zîrâ, günü…

Bağrı, yoktur Kerbelâ mislince yakmış bir belâ…
Soldu güller, kıpkızıl bir kan boyar, sahrâ, günü…

Fahr-i Âlem’den emânet Can Hüseyn olmuş şehîd;
Kabr-i pür hüznünde mağmum yâd eder Zehrâ, günü…

Tek tesellî Kadr u Kevser’den tilâvet eylemek;
En yanık besteyle nâlân eylesin, kurrâ, günü…

Bundadır mazlûma dünyâdan veyâ gökten felâh…
Kör Yezîd’in, zâlimin alnında kor tuğrâ günü!..

Bunda mâtem, bunda hâtem, bunda âlem hâsılı,
On Muharrem, ibretin fihristi âşûrâ günü…

Ehl-i beyt âşıklarından yükselen feryâdı duy,
Kurtarır zannetme, Tâlî, üç kırık mısrâ, günü…