Garîbem gurbete düşdüm ilimden
Za’îfem nesne gelmez hiç elimden

İlime kârubân gitdi vü uş ben
Uyudum girü kaldım menzilimden

Benem ol ‘âşık u bîçâre bülbül
Ki kış geldi cüdâ düşdüm gülümdem

Kılaram bu kafesden ‘azm-i gülzâr
Murâd oldur bu zâr u gulgulümden

Dirîğâ gözlerimi örtdü gaflet
Sağımı fark idemezem solumdan

Bu ‘aklım leşkerin nefsim çerisi
Sıdı şehrim harâb oldu zulümden

Öğüt virin bana ey hâl bilenler
Ki bildim assı yok kendü bilimden

‘Amelden zerrece ma’nâ görünmez
Hemân da’vâ gelir ancak dilimden

Tevekkül Tanrı’ya kıldım çü bildim
Ki değmez ayruğa benim bilimden

Hikâyet kıldığım eksikliğimdir
Şikâyet kılmazam maksûm ölümden

Kemâl Ümmî bekâ dirlik dilersen
Biraz gün ilerü ölgil ölümden