Sarf eyle kamu ‘ömrünü savm u salât ile
Pâk eyle mâl u nefsini hacc u zekât ile

Evvel şerî’ati bilüben gir tarîkate
Tâ iresin hakîkate zât u sıfât ile

Biri seversen iki cihâna vir üç talâk
Dörd asl u beş hissi ko altı cihât ile

Geç yedi tamudan sekiz uçmaġa kıl nazar
Dokuz felek üzre özün on yâra katıla

Ger ‘âşık olasın seni ma’şûk ider taleb
Bu söz beyân olupdur ahî beyyinât ile

Çün Hakk “yuhibbühüm ve yuhibbûneh” did
Uy ‘aşka kim bilişesin ol pâk zât ile

Nefy eyle nefyi sâbit ol isbât ile müdâm
Fevt itme vakt-i fırsatını bî-sebât ile

Zerk u riyâ ile dışını düzdüğün niçün
İçin dolu mahabbet-i Lât u Menât ile

Kendü geninde öl ölümünden ilerü kim
Bâkî hayâta irişesin ol memât ile

Hâk-i memât içinde kişi râhat olsa yeğ
Diri kalınca dünyede âb-ı hayât ile

Fakr ile kıldı sâhib-i tâc u burâk fahr
Ne fahr idersin ey deli sen don u at ile

At ol-durur ki menzile irişdire seni
Yok ol ki yolda öle vü yabana atıla

Dirme bu dünyâ mâlını dağıt ökünü dir
Vir anı al gönülleri sofra simât ile

Yu tevbe suyuyla hasenât it berâtını
Yu kim kara yüzün doludur seyyiât ile

Tanrı kitâbı hükmü tutulmaz ‘aceb budur
Beğ buyruğu geçer bu ile bir berât ile

Kimin ki bahtı bâğını susuz kuruda Hakk
Kimse suvarımaz anı Nîl ü Fırât ile

Her kime kim hidâyet irişmedi Tanrı’dan
Dönmez kerâmet ü kılıç u mu’cizât ile

Âh ol son oht içün ki alalar emâneti
İrden giremedin yola yarağ u yat ile

Âh ol gice içün ki gele Münker ü Nekir
Soru sora vü mahşere dek anda yatıla

Âh ol kıyâmet ıssılar içün ki sinleden
Kopup duravuz anda hufât u ‘ûrât ile

Vâh ol terâzu kurulası vaktiyçün ki şâh
Kâdî ola vü varavuz anda ‘usât ile

Vây ol sırâtı geçmek içün ki niçemizin
Ayağı tayına oda katrana batıla

Niçe diyüben almayalar hiçe dahi hiç
Bâzâr-ı ‘aşkda ger bu Kemâl Ümmî satıla

Konan uçar gelen geçer eken biçer göçer
Zî-cân ki dosta ulaşa bir hoş vefât ile