İki âlem anundur kim gözüne Hak ayân oldu
Hakkı gördü Hakkı bildi Hakk’a kim bî-gümân oldu

Eger Mûsâ gibi gelmek tecellî görmek istersen
Nazar kıl yüzüne gör kim iki âlem eyân oldu

Ta âla’llâh ne zîbâsan ki hüsnün devri bâgında
Kaşunla kirpügün zülfün yüzünde gülistân oldu

Kıyâmet kopdu hüsnünden yedi iklîme yayıldı
Senin kadd-ü kıyâmından bugün âhir zamân oldu

Çelîpâ zülf ü hâlinden saçın Leylî durur ammâ
İrişdi âyet-i “Fânzur” adı Nûr u Dühân oldu

Nigârın la line her dem döker şehd üstüne şekker
Velî gâfil ne bilsin kim neden şîrîn-dehân oldu

Mekâna sığmadı zâtın ezeldendir bidâyâtın
Nesîmî’nin bu ma‘nîden mekânı lâ-mekân oldu