Şehâ bu benligi pâzâr-ı aşkta senden aldım ben
Anınçün bu derûnumda aradım seni buldum ben

Ne sen bensiz bilinirsin ne ben sensiz bulunuram
Seni bende beni sende bulup seninle doldum ben

Ne hikmetdir bu ‘âlemde kimi mecnûn kimi Leylâ
Hemân bu cümlesi sensin görüp hayretde kaldım ben

Çü sensin ‘âşık-u ma’şuk dahi Şirin ile Ferhâd
Niçün Ferhâd olup bu varlığım dağını deldim ben

Ne sen bensin ne ben senim ki sen ben şirk olur zira
Bu sen ben defterini ol sebepdendir ki sildim ben

Vücûd iklimini bir bir teferrüc eyleyip âhir
Çü sensin Zâtî’yâ maksûd, anınçün sana geldim ben