Ey derde dermân isteyen yetmez mi derd dermân sana
Ey râhat‐ı cân isteyen kurbân olandır cân sana

Yağma idersin varlığın gider gönlünden darlığın
Mahveyle sen ağyârlığın yâr olısar mihmân sana

Sermâye bu yolda hemân teslîm olur buna inan
Sıdk ile Allah’a dayan itmez mi gör ihsân sana

Tevhîde tapşır özünü kimseye açma râzını
Şeyh izine tut yüzünü şeyhin yeter burhân sana

Eyin kişi yol alamaz maksûdunu hergîz bulamaz
Bekle me’ârif kapusun yüz göstere ‘irfân sana

Dünyâ ile ‘ukbâyı ko ûlâ ile uhrâyı ko
Var ol kuru sevdâyı ko matlab yeter Sübhân sana

Cândan taleb kıl yârını ver cânı bul dîdârını
Yok eyle kendi vârını kim vâr ola cânân sana

Çürüklerin hep sağ olur zehrin kamu bal yağ olur
Dağlar yemişli bağ olur cümle cihân bostân sana

Güçdür katı Hakk’ın yolu dergâhı hem gâyet ulu
Sıdk ile olmazsan kulu etmez yolu âsân sana

Kulluğa bel bağlar isen şâm u seher ağlar isen
Sular gibi çağlar isen tîz bulunur ‘ummân sana

Bülbül oluben ötegör gül gibi açıl tütegör
‘Aşk oduna cân atagör gülzâr olur nîrân sana

Yüzün Niyâzî eyle hâk derd ile kıl bağrını çâk
Kalbin sarâyın eyle pâk şâyet gele Sultân sana