Ben ‘aşk şerâbın içmişem rûz-i ezel serhoşuyam
Dahl itmesün zâhid bana mest-i müdâm bir kişiyem

Dost gönlümü cezb itdi merdâna uyup girdim yola
Pes bu yola ‘azm eyleyen ‘âşıkların yoldaşıyam

Yok ayrı gayrı evliyânın yolları hak cümlesi
Hem Halvetî hem Celvetî hem Kâdirî hem Nakşîyem

Keşf ü kerâmet tâlibi gerçek erenlerden değil
Ben sâlikân-ı sâdıkânın bir muhib hâldaşıyam

‘İlm ü ‘amel takvâya mağrûr mu’cibi sevmez Hudâ
Şol i’tirâf-ı ‘acz iden ‘âriflerin kardaşıyam

İki cihân Hakk ehline dimiş harâmdır çün Resûl
Ağyârını ben neylerem bir güzelin medhûşuyam

Kuddûsîyâ sen di hemân şâhım sever tevvâbları
Men hâtiân u mücrimân u tâibânın başıyam