Meftûnun olmuşum vuslat dilerim,
Her gece uykumu senle bölerim,
Yolun ecel olsa, koşar gelirim;
Gözündeki yaşlar dinsin Kudüs’üm!
Bağrındaki ateş sönsün Kudüs’üm!
Çevirme yüzünü, el gibi bakma!
Sînemdeki nârı harlayıp yakma!
Nûr-i cemâlinden ayrı bırakma!
Sen canımdan öte cansın Kudüs’üm!
Bağrındaki ateş sönsün Kudüs’üm!
Bitmeyen hicrandır kalbine dolan,
Cânîce yıkımdır zâlimden kalan,
Bu aziz ümmetin âhını alan;
Cehennem «od»unda yansın Kudüs’üm!
Bağrındaki ateş sönsün Kudüs’üm!
Mîraçla müşerref, başıma taçsın,
Mevlâ’m şu kararmış ufkunu açsın!
Her bir sokağında çiçekler açsın!
Kokusu cihana sinsin Kudüs’üm!
Bağrındaki ateş sönsün Kudüs’üm!
Nebîler otağı övülmüş belde,
Başka şey istemem bir kere gül de,
Kurbanın olayım istersen; «Öl!» de;
Âşığın başını sunsun Kudüs’üm!
Bağrındaki ateş sönsün Kudüs’üm!