Atâ kıl bize hakkânî vücûdu
Müyesser eyle nûrânî şühûdu

İki ‘âlem kuyûdundan halâs it
Kemâline irişdir fazl u cûdu

Güzer eyleye dil arz u semâdan
İde tâ ‘arş-ı maksûda su’ûdu

Kılanlar “rabb-i a’lâ” remzin iz’ân
Bilir sırr-ı rükû’ ile sücûdu

Bu ism ü resmi hakk it levh-i dilden
‘Ayân it bize nûr-ı Yâ Vedûd’u

Halâs olmak dilersen hemm ü gamdan
Gider dilden dilâ zenb-i vücûdu

Fenâyî bendeni irgör bekâya
Seninle ola kıyâmla ku’ûdu