Hak tâ ki yâr oldı bana ser-tâ-kadem yâr olmışam
Tâ görmişem dîdârunı müştâk-ı dîdâr olmışam

“ Anestü naren” şerhine Mûsâ ne bilsün yâ şecer
Anı bana sor sen ki ben ol nûr u ol nâr olmışam

Zikrüm “ Enel Hak” dur benüm Hakdur sözüm Hakdur benüm
Dâreyn içinde “ ğayruhu” hem “ leyse fiddâr” olmışam

Ârif katında medh ü zem bir asl imiş sen ‘ârif ol
Gör kim neçe her nâtıkun dilinde güftâr olmışam

Zülf ü ruhun esrârını tâ Hak bana keşf eyledi
Yüzündeyem genc-i hafî zülfünde ber-dâr olmışam

Serv-i gül-endâmum kimi ‘âlemde âzâdum velî
Zencîr-i zülfün kaydına muhkem giriftâr olmışam

Mihründe sâfem zer gibi kalb-i selîm uş mendedür
Ey nakd-i hüsnün sikkesi ‘ışkunda dînâr olmışam

Lü’lü’-i nâbun vasfına tâ söyler oldı mantıkum
Sem ‘inde her sîmîn-berün lü’lü’-i şeh-vâr olmışam

Buldı Nesîmî tâ seni zâtında şeksüz şübhesüz
Olmış Nesîmîden berî aydur ki bîzâr olmışam