Ey âşık-ı dildâde
Gel nûş edelim bâde
Bir bâde gerek ammâ
Kim içile me’vâda

Sakîsi ola Mevlâ
Akdâhı anın esmâ
Bir kerre içen kat’â
Ğam görmeye dünyâda

Bir kez içen âşıktır
Yolunda hem sâdıktır
Aşk öğrete lâyıktır
Mecnûn ile Ferhâd’a

Ol câma olan tâlip
Cân ile ola râgıb
Nefsine ola gâlib
Dil bağlaya üstâda

Nûş eyleyen ol câmdan
Subhu ne bile şâmdan
Ta’lîm-i cünun eyler
Mecnûn ile Ferhâd’a

İşit bu Sezâyî’den
Ne gördü Fenâyi’den
Dost veçhini gösterdi
Mir’ât-ı mücellâda