Bir şeyi istedi mi; «Ol!“ der ona sadece,
Kâinâtın sırrını saklayan o tek hece.

Müslümanın gönlünde ne pay olur, ne pâye,
Zaten kulluk değil mi yaratılışta gaye.

Asla terk etme sakın, hiçbir zaman edebi,
Çünkü budur Rahmân’a kurbiyyetin sebebi.

Kim askıda koyarsa uzanan dost elini,
Acz ve zilletle öder cürmünün bedelini.

Sa’y ü gayret ipini bağlamadan beline,
Kavuşman boş hayaldir arzu ve emeline.

Çıkmadıkça gönülden küflenmiş hâl ve hevâ,
Girmez oraya asla Hakk’a doyumsuz sevdâ.

Kervan yola koyuldu, yapıldı alışveriş,
Haydi hayırlı olsun, ol Hakk’a hicret ediş.

Şekil değil insana insanlık vasfı veren,
İnsan odur ki aklın kullanıp Hakk’a eren.

Sa’y ü gayret üzre ol, boşa geçmesin ânın,
Sâlih amel her zaman yoldaşıdır îmânın.